" از من تا دور ترین ستاره

راهی هست؛

از دور ترین ستاره

با من

نشانی؛

از من اما

نه راهی ست تا تو

نه نشانی"

                           م.خ

                                    * * *

" وآنان که حرف از کمک می زنند

به زخمی که دارم نمک می زنند

و آقا معلم نیامد مرا

کسانی به جز او کتک می ز نند "
 

 از اعتصاب های اول هفته گذشته می شد فهمید که روز مرگ مطهری نزدیک است. هر سال نزدیکی های سالروز ترور( شهادت) مطهری ( موسوم به روز معلم ) که می شود معلمان به هوای خاطرات و نتایج شیرینی که از تجربه اعتصاب های چند سال گذشته گرفته اند چنین می کنند.

  از اعتصاب که طبق معمول بگذریم ،کج سلیقگی خاصی در نامگذاری روز معلم به کار رفته است. پیشینه ایران معاصر انباشته از مردانی است که سالیان سال با گچ و تخته و کلاس دمخور بوده اند و خوشبختانه دامنه این افراد آن قدر فراخ است که بسیاری می توانستند از سانسور چی ها به سلامت عبور کنند: بزرگانی چون دکتر معین ،علامه دهخدا و جلال آل احمد ... روز تولد چنین افرادی بسیار شایسته تر می نمود به عنوان روز معلم تا روز ترور مطهری که می توانست " روز حوزه " یا " روز طلبه " یا " انقلاب حوزوی " یا" مبارزه با تروریسم " یا.... نام بگیرد.

 صد البته که حال و هوای دهه ی شصت مجالی برای ظریف اندیشی نگداشته!